Single Blog Title

This is a single blog caption

Aan het kortste eind trekken

Vrijdagavond om 21:30 uur een wedstrijd spelen. Dat slaat echt als een knots op een kangoeroe.
Wie dat verzonnen heeft mag Joost weten.
Maar goed, wat doe je ertegen? Vrij weinig. Als puntje bij paaltje komt zul je toch moeten opdraven, ook al kwam je halverwege de vrijdagmiddagborrel erachter dat je nog een balletje moest slaan. Maar hé om half 10 is dat wel weer uitgewerkt hoor. Zeker met een beetje uitloop..

Je weet dat je op zo’n avond bij de pinken moet zijn, want dat het een pittige pot gaat worden, daar kan je vergif op innemen. Een soepele 4-0, tja dat is een rijkeluiswens. Eerst maar eens presteren, en zorgen dat die droom niet als een nachtkaars uit gaat.

Timios had er geen behoefte aan om deze avond de aftocht te moeten blazen, en was van plan zijn kont is stevig tegen de krib te gooien.
Onze intenties leken iets anders, alsof we bang waren om onze handen aan koud water te branden.
Dit resulteerde in een moeizaam begin, we moesten alle zeilen bijzetten om niet bot te vangen, dat lukte want het was Timios dat uiteindelijk net achter het net bleek te vissen.

Het vervolg bleek een ander verhaal. Wij wilden namelijk niet aan hetzelfde euvel mank gaan.
Wij voerden de boventoon, Timios was de draad kwijt. Dat die set naar ons zou gaan, stond als een paal boven water. Gebeurde uiteindelijk ook, dus daar was niks aan gelogen.
Onze coach was echter alsnog niet helemaal tevreden, en zorgde ervoor dat wij de koppen weer even bij elkaar staken. Dit had niet helemaal het gewenste effect want in de derde set liepen wij de kantjes er een beetje vanaf.
De mannen uit Boskoop pikten dat wat beter op, en zette alle zeilen bij, om aan het roer te kunnen zitten. Het leek er even op dat ze met de derde set aan de haal gingen, alle gekheid op een stokje. Maar wij wisten wederom de dans te ontspringen. Timios kan voor dit euvel de hand in eigen boezem steken.
De laatste set heeft dan weliswaar geen invloed voor winst of verlies, maar voor beide teams staat met dat laatste puntje nog genoeg op het spel.
De coach stuurde wat verse krachten in het veld, om zodoende iedereen aan zijn trekken te laten komen. Met wat nieuwe energie moest het laatste punt ook onze kant opkomen, maar helaas had het niet het gewenste effect. Gelukkig waren we op tijd bij de les, en raakte Timios de kluts kwijt.
Wij deelden de lakens uit, en onze tegenstander leek de volleybal aan de wilgen te hangen. De puntjes werden nog op de i gezet en daarmee was een 4-0 overwinning feit.
Timios zal er wel de smoor in hebben, of beter gezegd, er de pee in hebben.
Complimenten namens ons zijn er wel, ze hebben hun tanden laten zien. Een middenman van Timios iets teveel zelfs, na absoluut ontoelaatbaar agressief gedrag, had hij de poppen aan het dansen. De scheidsrechter kon niets anders dan een rooie en gele kaart trekken. Hij wilde niet met zijn hand over zijn hart strijken. Uit het veld sturen was een goede beslissing, voordat het de spuigaten uit zou lopen.
Was overigens geen doorgestoken kaart trouwens.
De derde helft was om door een ringetje te halen, was een prima vaatje om uit te tappen.

Wij spelen onze eerste competitie wedstrijd pas weer over een paar weken, tenzij daar op één of andere reden een kind in de kabel komt.
Enervo is onze eerst volgende tegenstander, laten we ervoor zorgen dat we geen steken laten vallen, dat zou wel een streep door de rekening zijn namelijk.

Geen tijd om het hele verslag te lezen? De onderstaande afbeelding doet wonderen.